De week van mooie dingen (#1)

De zondag is sinds het ontstaan van Cinderellis een onduidelijke dag. In mijn eigen planning staat “persoonlijk foto-artikel”, maar dat is waarschijnlijk maar een keer of drie verschenen. Niet echt nieuw in de planning op zondag dus, maar wel nieuw in de praktijk. Het weekoverzicht met foto’s! Deze week voor Pasen stond eigenlijk in het teken van een heleboel moois, dat ook wel even keihard terug op aarde werd gesmeten door de gebeurtenissen in België. Toch een vrolijke boventoon in dit artikel.

Een cijfer om trots op te zijn
In de tweede week van maart had ik de toets Ontwikkelingspsychologie. Zo’n toets waar wordt gevraagd naar wat een kindje allemaal kan als ie drie maanden is, of bij hoeveel maanden een kindje gemiddeld zijn of haar eerste woordje zegt. wpid-screenshot_2016-03-24-10-20-10.pngIk had een ontzettend slecht gevoel na het maken van dit tentamen en toen ik de examenzaal uitliep schoten met ook nog eens allemaal domme fouten te binnen die ik had gemaakt. Woensdag stonden de cijfers online en ik was er echt van overtuigd dat ik een herkansing had. Heb ik een 7.6. Ik danste nog net de roltrap niet af, want dat leek met niet íets te irritant voor al mijn mede-studenten tegen wie ik had lopen klagen dat ik een vast een 4 had gehaald (Sowieso irritant: Iemand die denkt dat ie onvoldoende heeft en dan een dikke 7 haalt).

 

Mijn plantjes groeien wpid-img-20160325-wa0003.jpeg
Ik begin een lichtelijke passie voor tuinieren te ontwikkelen. Als ik op zaterdag opsta trek ik een joggingsbroek aan, regenlaarzen en een oude trui van Toby. Om onkruid te gaan wieden. Of mijn plantjes wat extra water te geven. Of om mijn hortensia wat bij te snoeien. Als ik dit aan het typen ben vind ik het héél onEllis klinken. En toch is het zo.
Die gezellige Albert heijn moestuintjes-actie maakt mij dan ook heul blij! Inmiddels groeit bijna alles al en ik kan bijna beginnen met overpotten. Daar word ik heel blij van.

Een afscheid van K3
Zaterdag was het moment eindelijk daar: de K3-show! Ik keek er echt ontzettend naar uit. Terwijl mijn zesjarige neefje zei: “We kunnen ook gewoon buiten spelen, in plaats van naar K3 gaan!”. Het was wel duidelijk wie van ons er het meest zin in had. DSC_0093De hele show duurde maar 70 minuten, maar ik heb echt 70 minuten lang lopen mee-blèren. Ezra klapte heel bescheiden in zijn handjes en playbackte heel zelden een stukje mee. Soms keek hij wat twijfelachtig naar me op en trok zijn wenkbrauwen fronsend op. Wat zou er op dat moment ik dat kleine hoofdje zijn omgegaan 😉 Ik heb er in ieder geval intens van genoten, en de kleine man volgens mij ook. De meeste van mijn lievelingsliedjes zijn gezongen. (Waar zijn die engeltjes?, Als het binnenregent). En het hele gebeuren was vooral ontzettend vermakelijk. Flauwe kindergrapjes over hoeveel Josje is verandert sinds het begin van K3. Opmerkingen over dvd’s kijken, omdat Kristel anders boos zal worden. Gericht op kinderen, maar stiekem heel erg leuk.  DSC_0146De sfeer in de zaal was ontzettend uitgelaten. Hordes kleine meisjes stonden in de gangpaden de dansjes mee te doen. (En ik voelde stiekem de drang om ertussen te gaan staan, niet gedaan hoor;)). Tijdens de afscheidsspeech was er plek voor een staande ovatie. Voorafgaande aan de show heb ik meerdere keren gehoord dat “de nieuwe K3” vals zong, de dansjes niet met zo veel liefde uitvoerde en gewoon echt niet kon tippen aan “de oude”. Maar eerlijk? Ik heb er niks van gemerkt. DSC_0189De hele zaal brulde mee, dus als ze vals hadden gezonden had ik het misschien niet eens gehoord. Het was leuk. Ik zou zo nog eens gaan;) Het enige wat ik jammer vond is dat ze Drums gaan Boem niet hebben gezonden. Vind ik zó’n leuk liedje. En dat het zo kort duurde natuurlijk, van mij had er best nog een uurtje achteraan geplakt worden. En vet jammer natuurlijk, dat ik mijn toekomstige dochter niet meer mee kan nemen naar “de oude” waar ik zelf mee opgegroeid ben.

Ezzie over de vloer wpid-img_20160327_085430.jpg
Aangezien Ezzie mij vergezelde naar de K3-show, hebben we er maar meteen een logeerweekendje van gemaakt. Inclusief het zoeken van paaseitjes, ontbijten in je onesie, ijsjes eten en een wereldreis met trein en metro. Ik vind het altijd gezellig om Toby’s neefje en nichtje over de vloer te hebben. Maar stiekem is het ook wel weer lekker rustig als ze weer naar huis zijn;)

Heb jij ook een fijne week gehad? 

Comments