De verdwenen minibieb | Zomaar een verhaal

Als mijn moeder vroeger weer eens diep zuchtte over die vergeetachtigheid die steeds erger werd met de jaren, kon ik haar alleen maar wantrouwend aankijken. Ik geloofde er helemaal niets van, die leeftijdsgerelateerde vergeten verhalen en feiten. Toch moet ik bekennen dat mijn brein ook steeds meer zogenaamde onbelangrijke feitjes lijkt te laten liggen. Zoals bijvoorbeeld waar ik toch die ene minibieb gezien had. Tien kilometer fietsend met een zware tas boeken aan mijn stuur moest ik weer even aan mijn moeder denken die ook altijd van alles vergat. Een reconstructie. 

Het begon allemaal voor mijn vakantie. Ik rende voor het eerste een tien kilometer ronde, in plaats van mijn gebruikelijk vijf. En ergens onderweg, ergens tussen dat begin- en eindpunt trof ik een little free library. Waar ik vijf jaar geleden zeker weten precies had kunnen navertellen waar precies ik dat kastje trof, had ik nu geen enkel idee.

Mijn missie toen ik terugkwam na vakantie? De boekenkast terugvinden en mijn overtollige boeken daar een mooi plaatsje ingeven. Wat ik me nog kon herinneren? Deze vier aanwijzingen:

  1. Dat euforische moment van een onverwachte minibieb.
  2. Het vrolijke gevoel van een minibieb die écht lekker in de buurt is.
  3. Die teleurstelling omdat je niet even rustig kan snuffelen.
  4. Ik kwam het kastje tegen tijdens mijn eerste 10km run.

Het leek zo simpel. Ik pakte mijn hardloopapp, sprong op mijn fiets en reed de route die ik toen ook gerend had. Zo moest ik het boekenkastje toch zeker vinden. Je voelt het vast al aankomen: zo simpel was het dus helemaal niet. Na de hele route gefietst te hebben, zelfs door het bos waar ik nog nooit eerder geweest was én wat zeker niet dichtbij huis te noemen is, kon ik het nog steeds niet vinden.

Een beetje wanhopig nam in een instagram stories op, wat mijn redding bleek te zijn, want een van de buurtbewoners hoorde me praten en sprak me lachend aan. “zoek je dat boekenkastje? je fietste er net voorbij!”. Na-tuur-lijk. Ik was zo gefocust op de route, dat ik al drie keer langs de minibieb gefietst was, zonder hem te zien. Twee minuten fietsen van mijn huis bevind zich een heel klein kastje vol met oude boeken. Het was even een missie, maar nu staan er ook wat nieuwere boeken bij. 😉

Heb jij je moeder wel eens gelijk moeten geven over iets van jaren geleden? 

Comments
  • Emmy

    Haha die gekkie lieve Ellis <3 Je weet dat je ook gewoon een website hebt waar ze allemaal opstaan? Ik wil er stiekem ook eentje in de tuin…

  • Inge

    Hahaha, wat een heerlijk verhaal dit. Je brengt me wel op een idee trouwens, ik heb er hier ooit ook eens eentje gezien… (ik ga wel veilig eerst op de site kijken nu xD)

  • zwartraafje

    Haha, zo grappig dat je het uiteindelijk dankzij het opnemen van die Instagram Stories toch nog kon vinden. We hebben hier geen minibieb in de buurt. Oh en dat meer en meer dingen herkennen die mijn moeder vroeger al zei dat is ontzettend herkenbaar. De ergernissen over eindeloze klusjeslijsten, een rampzalig geheugen (Nee Liesbet, je gaat dat niet onthouden tot in de winkel wanneer je het niet op je boodschappenlijstje zet. Zelfs niet wanneer de winkel maar op vijf minuten afstand ligt. Noteer het maar gewoon.). Er zijn ongetwijfeld nog meer zaken hoor maar het zijn doorgaans huishoudelijke dingen die ik dan plots zeg of doe om tegelijkertijd te beseffen dat ik hetzelfde doe als mijn moeder.

  • mascha

    2 minuten fietsen van je huis??? hoe dichtbij woon jij wel niet bij mij?? voor mij is het denk ik drie minuten fietsen :O.. en elkaar nooit tegengekomen.. das nog best knap XD

  • Jessica

    Wat fijn dat je hem toch nog gevonden hebt!