Vanbinnen en Vanbuiten

In een community vol boekbloggers is het onvermijdelijk dat de meeste communicatie via ontzettend onpersoonlijke persberichten gaat. Als er dan ineens een heel persoonlijk mailtje in je inbox verschijnt, valt dat op. Auteur van Vanbinnen en Vanbuiten, Corina Onderstijn, deed dat. Ze stuurde me een mooi mailtje met de vraag of ik haar boek wilde recenseren en daarbij omschreef ze prachtig waarom ik één van de bloggers was die ze daarvoor vroeg. Met blozende wangetjes stuurde ik een enthousiast mailtje terug en niet veel later viel haar boek op de mat.

Wat als het alleen je fouten zijn die je uniek maken? Nomi heeft het allemaal: een appartement in Amsterdam, een lieve familie, een baan bij een internationaal consultancybureau, beestjes in haar hoofd die haar vertellen hoe de wereld werkt en haar grote liefde Fos met wie ze een relatie in hotelkamers heeft. Na een nacht stappen, belandt ze in het stadje binnen in haar hoofd. Het is een plek waar niets werkt zoals het hoort te werken, gevoelens als vruchten aan bomen hangen, een reptielenbrein als orakel wordt vereerd en herinneringen worden bewaakt door een monsterlijke Databees. De weg terug naar de werkelijkheid is moeilijk, maar gelukkig krijgt Nomi hulp van de beestjes en van haar zoesje Biek, een praatgrage jongerenwerker met een voorliefde voor tjap tjoy en rondrijden in haar koekblik van een auto. Onder haar zorg moet Nomi leren toegeven hoe haar perfecte leven ontwricht is.

Beestjes, binnen en buiten.

Vaak heb ik al een idee van het verhaal dat ik ga lezen. Ik heb dan al recensies van anderen gelezen, of de samenvatting verklapt al een hoop. In het geval van Vanbinnen en Vanbuiten had ik werkelijk geen idee. (Ik had wel een vermoeden, zoals je hier kunt zien). Het concept van dit boek zit niet simpel in elkaar. De eerste bladzijden las ik vol verwarring en dat gevoel kwam meer dan eens terug. Hoofdpersoon Nomi heeft een gave, van alle mensen die ze ontmoet ziet ze “lijnen”. Lijnen die een kleine blik in de toekomst geven. Alle keuzemogelijkheden die de persoon in kwestie heeft vormen in kleurrijke lijnen om zijn of haar hoofd. Waardoor Nomi dus een stukje in de toekomst kan kijken. Om niet compleet gek te worden van deze ingewikkelde visuele wereld heeft Nomi beestjes in haar hoofd. Beestjes als in dieren, alle varianten die je je maar kunt bedenken. Wolven, katten, zebra’s, ijsberen en krokodillen, noem het, en het loopt rond in Nomi’s hoofd. Deze dieren zorgen binnen voor een zekere filtering van alles wat buiten gebeurt en gezien wordt.  Een hele interne wereld vol beestjes die allemaal hun eigen stem laten horen, zoals dat stemmetje dat we allemaal wel eens in ons hoofd horen. Bij Nomi is dat alleen nog een gradatie complexer. Ook voor de lezer. Dat nam soms wat van mijn leesplezier weg. Het is allemaal erg veel bij elkaar.

DSC_6129

Heden, verleden, binnen en buiten.

Het verhaal van Nomi wordt niet chronologisch vertelt. Het ene moment gaat het over het heden, dan weer over het verleden en de gebeurtenissen spelen zich zowel “binnen” als “buiten” af. Die buitenwereld lijkt, op de kleurige lijnen na, heel normaal. Een jonge vrouw met een succesvolle baan, een leuk huis, een spannende relatie en een flamboyante zus verliest zichzelf in het leven.De manier van opschrijven is daarentegen veel minder vanzelfsprekend. Pas tegen het eind ontdekt de lezer wat er nu écht aan de hand is met Nomi en welke wendingen haar leven daardoor neemt. Het voordeel aan deze manier van schrijven is de spanningsboog: ik was voortdurend op zoek naar wat er nu precies speelde in het leven van Nomi. Dat is compleet onduidelijk in het begin. Speculeren als een baas dus. Daar kan ik over het algemeen best van genieten. Het nadeel aan dit verhaal is dat er nog veel meer “ingewikkelde” aspecten in verwerkt zijn.  Het is onduidelijk wat er precies mis is, de gave van Nomi zit complex in elkaar met ontelbaar veel beestjes, gekke namen en slechts een enkeling met een specifieke functie. De passages die zich “binnen” afspelen heb ik soms een aantal keer moeten lezen voor ik begreep wat Onderstijn er mee wilde zeggen. Hoe verder ik in het boek vorderde hoe meer die schuingedrukte ‘”binnen-belevenissen” me tegen stonden. De combinatie van al die aspecten vind ik te veel. Het verhaal over een jonge vrouw die zichzelf tegenkomt én een gave heeft vind ik boeiend genoeg. Magisch realistisch; een echt verhaal met een vleugje speciaal vind ik een prachtcombinatie. Ik ben gek op psychische problematiek. Nu ging het me soms duizelen van al die verschillende aspecten. Dit verhaal zou beter zijn met een onsje minder. De kunst van het weglaten als advies aan deze schrijfster, want andere aspecten zijn wel erg goed. 

DSC_6122

Genieten van..

De relatie tussen zus Biek en haar man Sylvan bijvoorbeeld. Uit het leven gegrepen. Alsof dit tweetal naast me is komen wonen. Ik zie ze zo samen kibbelend door mijn straat lopen. Een zak van de chinees tussen hen in. Deze relatie had van mij nog veel meer in het boek gemogen. Onderstijn kiest soms prachtige woorden voor het omschrijven van doodgewone gebeurtenissen. De momenten waarop ze het niet te complex maakt vind ik ze het mooist. Nomi maakt een fijne ontwikkeling door. Stiekem ben ik best trots op haar zoals ze haar problemen aan het eind bij de hoorns grijpt. Zeker naar alles waar ze doorheen is gegaan gedurende het verhaal.

Vanbinnen en Vanbuiten is een verhaal met potentie. Er zitten sterke aspecten in. Een paar levensechte personages. Een interessante combinatie van realisme en magie en een hoofdpersonage met een psychische uitdaging. Er zijn ook onderdelen die ik minder vind. Alles bij elkaar vind ik dat er te veel gebeurt. Mijn advies? Een aantal dingen schrappen en de sterke aspecten meer ruimte geven. Want ik zie zeker in hoe dit een écht geweldig verhaal kan worden!


Vanbinnen en Vanbuiten – Corina Onderstijn – Zilverbron – 18,95 – recensie-exemplaar

 

Comments