Drie keer waarom Traveler wél de moeite waard is

Ergens voel ik me altijd een eenzame strijder om de wereld te laten weten dat de Seeker-serie van Arwen Elys Dayton toch écht wel leuk is. Ooit, lang geleden ging ik naar een leesclub waar dit boek compleet werd afgekraakt. De hoofdpersoon was saai, de stoere man in het boek verschrikkelijk en het verhaal kwam veel te traag op gang. Ik raakte bijna in verwarring over mijn eigen mening, want ik had dus wél erg genoten van Seeker. Inmiddels heb ik ook Traveler uit en ook dat boek heeft een heleboel sterke punt. Drie keer waarom Traveler wél de moeite waard is.

In Seeker heeft Quin Kincaid de gelofte afgelegd om Zoeker te worden. Het leek een nobel doel, maar dat was bedrieglijk. Haar vader is een moordenaar. Haar oom een leugenaar. Haar moeder een slachtoffer. En de jongen van wie ze houdt, zint op wraak. Haar vriend Shinobu is de enige die ze vertrouwt. Hij is even wanhopig als Quin om antwoorden te krijgen. Maar hoe dieper ze graven in het verleden, hoe donkerder alles wordt. Er zijn sinds lang verdwenen Zoeker-families, schimmige allianties en meer: een duister plan dat generaties geleden is gesmeed om hen te vernietigen.
Het verleden is angstaanjagend dichtbij. En het zal hen vernietigen.

1. De jonge, middelste en oudste vrees

In Seeker was ik meteen groot fan van Maud, de jonge vrees. Hoewel het compleet onduidelijk bleef wat zo’n vrees nou eigenlijk is, vond ik haar meteen een geweldig personage. Een tough cookie, met een rare taakomschrijving en nog gekkere gaven. Zo kan ze ‘zicht werpen’, heeft ze een vertraagde manier van bewegen en gaat ze zo nu en dan naar ‘daar’ om zich ‘uit te rekken’. In Traveler is ze er nog steeds en ze is interessanter dan ooit. De jonge vrees zich met een moreel dilemma en moet haar eigen keuzes leren te maken. Maud is mysterieus, sterk, vol met dilemma’s en met een interessante geschiedenis. Het meeste interessante karakter uit de serie!

DSC_6314

2. Catherine, de moeder van John

Wanneer je Seeker heb gelezen ben je er natuurlijk ook achtergekomen dat John’s moeder is overleden toen hij zeven jaar was. Ik had niet verwacht dat zij zo’n grote rol zou gaan spelen in Traveler, maar dat doet ze dus wel. Door middel van flashbacks leren we Catherine beter kennen en we ontdekken daardoor een groot deel van de Seeker-geschiedenis. Catherine is een prachtige toevoeging aan het verhaal, want ook zij is een eigengereide vrouw die wil vechten voor datgene waar ze in geloofd. Een slimme vrouw, die gedurfde keuzes neemt. Die overigens niet altijd goed uitpakken. De flashbacks van Catherine geven een heel nieuwe dimensie aan het verhaal van de Seekers.

DSC_6315

3. Beter dan Seeker

Het eerste deel uit de gemiddelde trilogie spring er meestal niet bepaald boven uit. Meestal is het een tussenboek, een matig verhaal waar een hoop wordt ingeleid voor het derde deel. Als los boek stelt het vaak toch een stuk minder voor dan het eerste of het derde deel. In het geval van de Seeker-trilogie gaat dit gegeven absoluut niet op. Waar Seeker vooral heel veel vragen oproept en ruim de tijd neemt om de verhaallijnen en karakters te introduceren, is Traveler juist een verhaal waar vragen beantwoordt worden en nieuwe wendingen worden geïntroduceerd.  Waar het actieniveau van Seeker soms maar matig is, wordt in Traveler veel ruimte vrij gemaakt voor gevechten, ontsnappingen en interessante flashbacks. Traveler lijkt op Seeker, maar is dan in alle opzichten een tandje boeiender.

Seeker is vorig jaar niet super goed ontvangen en nu Traveler is uitgekomen zorgt dat er voor dat de serie niet echt onder de aandacht komt. Ik vind Seeker heel boeiend, maar Traveler beviel me nog beter. Arwen Elys Dayton heeft deze twee boeken zo geschreven dat ik snak naar meer. Meer van dat mysterie, meer van Maud en ik ben heel erg benieuwd naar de ontknoping. Seeker is zeker meer aandacht waard!

*Pssst,.. Thyrze schreef vandaag ook een mooie recensie over Seeker.


Traveler – Seeker #2 – Van Goor/Best of Ya – 19,99 – recensie-exemplaar

Comments