De bloementuin – Cristina Caboni | Leeservaring

Ik roep al weken, maanden, jaren misschien wel, dat ik toe ben aan iets anders. Een ander soort boek, een ander genre, iets wat me iets anders biedt dan wat ik de afgelopen tijd heb gelezen. Xander Uitgevers stuurde me een lief mailtje, net voordat ik op vakantie ging. En in mijn oren klonk het ongeveer zo “Hoi Ellis, dit boek, de bloementuin, is anders dan je normaal leest. Het speelt zich af in Italië, gaat over een tweeling en er komen een heleboel bloemen in voor. Leuk hé?”. Dat schreef ze uiteraard niet, maar ik was instant nieuwsgierig. En terecht, want man, wat heb ik genoten!

De bloemenfamilie

De Bloementuin van Cristina Caboni draait om de familie Donati. Een familie die al eeuwenlang voor een prachtig landgoed met nog mooiere tuin zorgt. We leren eerst zusje Iris kennen, een lief, ongecompliceerd en een beetje bijzonder meisje. Ik val instant voor haar, want ze maakt in het geheim tuintjes voor mensen die het nodig hebben. Een beetje groen voor die mevrouw die snakt naar wat natuur, maar er helemaal geen plek voor heeft. Iedere bloem met zorg uitgezocht op betekenis. Haar verhaal is meteen geheimzinnig, want ze is opgegroeid met alleen haar vader, maar haar achtergrond kent ze eigenlijk niet. Haar zusje Viola, die we later in het verhaal leren kennen is een heel ander meisje: analytisch, en niet makkelijk van vertrouwen. De zusjes vormen samen een gouden duo om de bloementuin van de Donati’s nieuw leven in te blazen, maar hun familiegeschiedenis is complex en vol geheimen.

Bloemen, geheimen en een hoop liefde

Ieder hoofdstuk van dit boek begint met een korte uitleg over een bloem of plant. Er wordt kort wat vertelt over de plant en haar betekenis. Ik weet niet veel van planten, dus dit vond ik een leuke toevoeging. Een mysterieuzer deel van dit boek is het verhaal van Bianca. Zo nu en dan is er een kort hoofdstuk vanuit haar geschiedenis, een intrigerend deel van het boek. Want meisje Bianca zie je veranderen van een wild meisje, naar een jaloerse vrouw. Wie deze Bianca is en wat voor rol ze speelt in de Donati-familie ontdek je pas bij het ontrafelen van het familiegeheim. Wat ik zo prachtig aan dit verhaal vind, zijn de karakters: geen van alle is perfect. Hoewel Iris op het eerste gezicht de makkelijkste van de zusjes lijkt, heeft ze het zwaarmoediger karakter van Viola nodig om haar familie echt te begrijpen. Ieder familielid speelt een rol, en hoewel sommige duidelijk niet de juiste keuzes hebben gemaakt, zijn ze allemaal echt. Ze maken fouten, beseffen zich dat, en proberen dat vroeg of laat weer recht te zetten. De liefde spat van de pagina’s, maar niet op een zoetsappige manier. Een genot om te lezen, zeker geschikt voor de lezer die ook eens wat anders wil proberen en toe is aan een wat volwassener boek. Een zwak voor natuurlijk en prachtige planten is zeker een pre. Ik ben helemaal gelukkig dat ik dit boek een kans heb gegeven, want op de cover zou ik het zeker niet hebben uitgekozen. Zo’n boek dat je laat verzuchten en met andere ogen laat kijken naar de kleine verrassingen in het leven.

Na het lezen van De Bloementuin heb ik instant zin om met mijn handen in de aarde te wroeten en de mooiste bloemen in mijn tuin de planten. Een ontroerend verhaal over een familie in puin, en de strijd die ieder voor zich moet strijden om hun leven weer op orde te krijgen. 


De bloementuin – Cristina Caboni – Xander Uitgevers – 19,99 – Ontvangen als recensie-exemplaar

Comments
  • Jessica

    Ze heeft ook een boek geschreven waarin parfum een hele grote rol speelt. Als je dit boek leuk vindt, dan vind je dat misschien ook wel wat. De dochter van de parfumeur heette het geloof ik.