Achter de regenboog – Solomonica de Winter | Recensie

Solomonica de Winter is de dochter van Leon de Winter en Jessica Durlacher. Geboren met schrijversgenen, of opgegroeid in een ultieme schrijversomgeving. Welke van de twee ook waar is (allebei waarschijnlijk), Solomonica de Winter schreef met 16 jaar haar eerste boek. Achter de regenboog is haar debuut, dat ze oorspronkelijk in het Engels schreef. Het verhaal bestaal 210 pagina’s, dus toen ik me eindelijk aan het lezen zette, was ook binnen no-time uit. 

Spanning en avontuur, of niet?

De hoofdrol in Achter de regenboog is voor Blue Vanity. Ze schijft haar verhaal op als in een dagboek, in opdracht van haar therapeut. Al op de eerste bladzijde vertelt ze dat ze twee mensen heeft vermoord, een man en een vrouw. Gedurende het verhaal ontdek je meer over haar schrijnende achtergrond, hoe ze tot deze daad is gekomen. Op mijn bibliotheek uitgave van dit debuut van Solomonica de Winter prijkt een duidelijk pistool-symbool. Het teken voor een boek met spanning en avontuur, maar na mijn initiele nieuwgierigheid over hoe deze moorden zijn ontstaan zakt mijn interesse steeds een beetje verder weg. Mijn aandacht wordt vastgehouden door de mooie, simpele zinnen die Solomonica heel raak kan schrijven. Zoals wanneer de zich realiseert dat haar fascinatie voor het boek dat ze altijd met zich meesleept, de Wizard of Oz.

Verslaafd, dat was ik. Zowel aan goed als aan kwaad. Ik was verslaafd aan mijn boek, ik was verslaafd aan woorden die invloe haddden op hoe ik dacht en voelde.

Een onbevredigende ontknoping

Een groot nadeel aan het lezen van een boek lang nadat het uitkwam is het beeld dat je schept van een verhaal voordat je het gelezen hebt. In dit geval zat ik constant te wachten op een grootste ontknoping, en zo was ook gedurende het verhaal al bezig naar het zoeken van aanwijzingen naar wat me te wachten stond. Als Blue verliefd wordt op een goeierik, vermoed ik een duistere laag onder dat goede karakter. Mijn vermoedens over het verhaal lijken in ieder geval niet te kloppen. Juist binnen deze liefde ga ik meer om karakter Blue geven. Haar kwetsbaarheid wordt heel mooi duidelijk in relatie tot Charlie.

‘Het spijt me zo,’ fluisterde ik.
‘Waar heb je spijt van?’
‘Mezelf’.

De onderdelen die zo raak en prachtig zijn in Achter de Regenboog zijn helaas niet de onderdelen die overheersen. Hoewel de spanning over de moorden de aandacht vasthoudt, stelt het einde teleur. Het is niet de verrassende ontknoping die gesuggereerd wordt. Solomonica de Winter heeft Achter de Regenboog geen boek meer geschreven (Ze maakt wel fascinerende tekeningen). Jammer, want nu ze wat ouder is zou ze best een wat gelaagder verhaal kunnen schrijven met die prachtige zinnen die haar nu ook al kenmerken.


Achter de Regenboog – Solomonica de Winter – Prometheus – 210 bladzijdes – 17,95 of 11,99 (ebook) – *** (3/5)

Comments